Explore
 Lists  Reviews  Images  Update feed
Categories
MoviesTV ShowsMusicBooksGamesDVDs/Blu-RayPeopleArt & DesignPlacesWeb TV & PodcastsToys & CollectiblesComic Book SeriesBeautyAnimals   View more categories »
Listal logo
Songs review
100 Views No comments
0
vote

Review of Songs

Add header image

Choose file... or enter url:
2005 blijkt tot nu toe een uitstekend jaar voor de vaderlandse rock te zijn. Nadat Monza en De Mens op hun nieuwe platen op een meer dan overtuigende manier de eer van de Nederlandstalige rock verdedigd hebben, komt nu ook Admiral Freebee met kersvers werk op de proppen. En laten we het maar meteen zeggen: we zijn er weg van. Omdat Tom Van Laere nu eenmaal een man van weinig woorden is, kreeg zijn tweede worp simpelweg de naam ‘Songs’ mee.
Na het succes van zijn debuut kreeg hij zelfs de kans om deze plaat met enkele opvallende namen in de Verenigde Staten op te nemen. Samenwerken met de backing band van Morrissey en John Hanlon, producer van Neil Young, het is niet iedereen gegund. Ondanks dat we met studiomuzikanten te maken hebben, klinkt de groep toch verrassend als een hecht geheel. Toch moet hier wel bij gezegd worden dat het vooral Van Laere is die ‘Songs’ gemaakt heeft tot wat het nu is. Hij is het die met de songs voor de dag komt. Van het “moeilijke tweede plaat”-syndroom waar wel meer succesvolle nieuwe artiesten mee kampen, hebben wij bij de admiraal niets gemerkt.

‘The Worst Is Yet To Come’ is al meteen een opener om volmondig “U” tegen te zeggen. Een zoemende baslijn dient als stilte voor de storm, en voor u het weet vallen de heerlijk vuile gitaren en drums uit de lucht en brult de Admiraal u toe alsof het met zijn laatste adem was. Héérlijke rock ‘n roll.
Wie door dit nummer afgeschrikt wordt en gehoopt had op pure rootsrock en ballads zoals op het debuut, hoeft niets te vrezen. ‘Songs’ staat er namelijk vol van. Het grote verschil met zijn voorganger is dat de nummers op ‘Songs’ gewoon nog béter zijn. Vooral op tekstueel vlak is Van Laere er op vooruit gegaan, en hij mag nu gerekend worden tot de beste songwriters van ons Belgenland. Een voorbeeld? Luister maar eens goed naar ‘Recipe For Disaster’: op het eerste gezicht een integere ballad, totdat je de tekst laat doordringen en je niet anders kan dan grijnzen. Een dikke pluim ook voor het overige rustige werk. ‘Boy You Never Found’ en ‘Carry On’ zijn Groot in hun eenvoud en tonen dat Van Laere zich een stijl toegeëigend heeft die goed bij hem past. ‘Hope Alone’ is de vreemde eend in de bijt. Een plezierig dronkemanslied, aangedreven door een barpiano van het type dat je wel eens in de late uurtjes in een grijs café tegenkomt. Het komt misschien vreemd over tussen alle andere tracks, maar dat neemt niet weg dat het een goed nummer is. Vergelijkbaar met ‘Einstein Brain’ op de vorige plaat moet ‘Hope Alone’ een vederlichte afwisseling voor het zwaardere materiaal vormen, en het doet dit beter dan het eerder genoemd liedje. Naast deze rustige tracks staan er in goede Admiraal-traditie weer enkele rockkleppers op. ‘Oh Darkness’ is ondertussen gekend als single, maar ook ‘Murder Of The Sun’ en ‘Waiting For Nothing’ zullen live het publiek zonder moeite mee doen brullen. U heeft het al door: alle dertien nummers van ‘Songs’ zijn raak, niet één voelt wat overbodig aan. Van Laere heeft gedurende 50 minuten onze volledige aandacht afgedwongen, en dat is niet elke artiest of groep gegeven.

Kwatongen zullen beweren dat hier niets nieuws op staat en dat Van Laere gewoon zijn idolen loopt na te spelen. Hier zit natuurlijk een kern van waarheid in. De referenties aan Neil Young en andere americana-helden liggen voor de hand. Maar mij maakt het helemaal niets uit waar Van Laere de mosterd vandaan heeft gehaald. Wanneer de nummers zo goed gemaakt zijn, doet originaliteit er niet veel toe. Kwaliteit boven alles, als het ware. Op ‘Songs’ staan dan ook enkele instant-classics die binnenkort de radiogolven zullen bestormen, en Van Laere zou niet met schaamrood op de wangen moeten afdruipen wanneer zijn materiaal naast dat van pakweg Neil Young gelegd wordt. Wie de eerste plaat kon smaken (en dat waren er veel, afgaande op de verkoopcijfers), mag dit album niet laten liggen. De strijd om de beste Belgische plaat van het jaar kan nu echt losbarsten!

- © digg.be (http://www.digg.be/articles.php?id=1029)

9/10
Avatar
Added by DerMika
10 years ago on 2 November 2006 10:43




Post comment


Insert image

drop image here
(or click)
or enter URL:
 link image?  square?

Insert video

Format block